Koen Stuyck van WWF België grijpt in Knack van 15/1/2026 vooruit op de komende publicatie van het Global Risk Report. Hij ziet door de blijvende stijging van de wereldwijde uitstoot en daarmee gepaard gaande klimaatopwarming ook een stijgend risico voor dekking van risico’s voor rampen.
Hij verwijst onder andere naar het Europees Milieuagentschap dat de kosten van de klimaatgerelateerde rampen voor België voor de voorbije 25 jaar tussen de 12 en 15 miljard euro schat. Een Vlaamse ministeriële nota spreekt van een schade van meer dan 8 miljard euro als een waterbom zoals die Wallonië in 2021 trof ook in Vlaanderen zou neervallen. Wat er nadien in Wallonië gebeurde zou ons moeten waarschuwen. De Waalse overheid moest 2,3 miljard euro zoeken om de verzekeringen bij te springen om de schade te vergoeden die opliep tot 5,2 miljard euro. Gelijkaardige fenomenen zien we bijvoorbeeld in de VS waar alleen al in 2024 110 miljard dollar uitgegeven werd aan rampensteun.
De overstroming in Ruisbroek in 1976 bracht ons de rampenwet en het Rampenfonds. Ondertussen is dit Rampenfonds uitgehold en de vergoeding voor rampenschade ondergebracht in de brandpolissen van de individuele burgers. De vraag is of de overheid daarmee de kop niet in het zand steekt en uiteindelijk toch moet opdraaien voor de herstellingen?
Dit alles verhoogt de druk op overheden om meer aandacht te besteden aan de gevolgen van de klimaatopwarming en maatregelen te nemen voor klimaatadaptatie. In die zin zijn de plannen van zowel Bornem als Puurs-Sint-Amands om de komende jaren duizenden bomen aan te planten zinvol. Ook de zorg voor ecosystemen die belangrijk zijn in het veerkrachtig houden van de natuur en het herstel na rampen zien we terug in de plannen. Ook economisch is dat zinvol. Dergelijke natuurgebaseerde oplossingen zijn vaak goedkoper en effectiever van louter technische infrastructuur.
Met een stijging van de gemiddelde temperatuur tot 1,5°C al in 2030 liggen de beloftes van de klimaattop in Parijs van 2015 in de prullenmand. Een stijging boven de 2°C al in 2050 is dan waarschijnlijk. Overal in de westerse wereld, met de VS op kop worden klimaatmaatregelen die de CO2 uitstoot moet verminderen afgebouwd en zelfs afgeschaft. Een blijvende stijging van de gemiddelde temperaturen en bijkomende extreme weersomstandigheden staan er aan te komen. De vraag is enkel wanneer? Als overheden de verantwoordelijkheid voor efficiënte en effectieve maatregelen toeschuiven naar de burgers, dan zijn we verder van huis.
