Reactie Hart boven Hard op ontslag van minister Schauvliege

Primaire tabs

Hoe verhoudt Hart boven Hard zich tot de poster-actie van 29 januari, die mensen via een QR-code in staat stelde om de vier klimaatministers in België rechtstreeks aan te manen tot ‘een structureel en politiek antwoord op de klimaatcrisis’?

 

Deze actie kreeg - een week na datum - plots veel meer aandacht, omdat minister Schauvliege ze bij haar ontslag mee noemde als verklaring (of eerder als afleidingsmanoeuvre) voor haar bizarre uitspraken rond alle klimaatprotest. Als Nederlandstalige woordvoerder voor de (landelijke) actie trad Arno Kempynck op, onder meer in De Afspraak van 5 februari. Sinds vier jaar is hij de enige (half) betaalde werkkracht bij Hart boven Hard, gefinancierd door crowdfunding en maandelijkse kleine bijdragen van een 100-tal burgers.

 

De poster-actie zelf was evenwel niet van Hart boven Hard, maar van Act for Climate Justice, waarbij Arno Kempynck als individu betrokken was. Hart boven Hard is nu eenmaal een burgerplatform van mensen met uiteenlopende overtuigingen en ideeën voor acties. Velen zijn betrokken bij andere organisaties, bewegingen en actiegroepen. Hart boven Hard heeft immers als missie hun belangen en strijden te verbinden, omdat we geloven dat die uitwisseling over sectoren heen dé richting is naar een samenleving waarin ‘iedereen het recht heeft op een menswaardig leven’, zoals Artikel 23 van de Belgische grondwet stelt.

 

De actie van Act for Climate Justice is dus nooit bedacht of overlegd binnen Hart boven Hard, omdat het niet onze actie was. Wij vinden burgerlijke ongehoorzaamheid een sterk wapen, maar hebben er zelf geen traditie in.

 

Wel begrijpt Hart boven Hard de redenen voor de actie van Act for Climate Justice, als we zien hoe weinig concrete daadkracht het Belgische klimaatbeleid toont, zelfs niet na het groeiende protest. Daags na de eerste Klimaatmars, waar Hart boven Hard enthousiast aan deelnam, stapte minister Marghem lachend op het vliegtuig naar Katowice om daar vervolgens niets te ondertekenen. België hoort bij de slechtste leerlingen in Europa, en de Europese en internationale akkoorden die België wel onderschreef, worden maar half gehaald. Intussen blijven wetenschappers nochtans unaniem benadrukken dat er nú gehandeld moet worden, als we geen onomkeerbare kantelingen willen inzake voedselveiligheid, klimaatvluchtelingen, luchtvervuiling, woestijnvorming, natuurrampen, noem maar op. Urgenties vragen om urgente acties. Alle groepen voeren hun acties en samen zijn we sterk.

 

Wij sluiten ons ook aan bij de reactie van Act for Climate Justice zelf: ‘Act For Climate Justice vroeg van niemand het ontslag, maar wel concrete acties in lijn met de huizenhoge uitdagingen. Het probleem met het klimaat zijn niet de activisten en burgers die zich laten horen, maar het beleid dat doofstom blijft.’ Toch blijven politici vaak de bal gewoon terugkaatsen of het protest delegitimeren of criminaliseren, om de eigen beleidsverantwoordelijkheid te minimaliseren. Zulke pogingen om het protest uiteen te spelen zijn een grote bedreiging voor een ambitieus klimaatbeleid in België. Ook klimaat zelf kan je niet isoleren van andere noodzakelijke strijdperken als asielbeleid, sociale zekerheid en armoedebestrijding. De Gele Hesjes tonen aan wat de gevolgen zijn als je de rekening voor klimaatmaatregels doorschuift naar de burgers.

Zelf zet Hart boven Hard daarom al enkele maanden al zijn energie op twee fundamentele acties. Met Move Your Money vragen we zoveel mogelijk burgers en organisaties om een ultimatum te tekenen aan KBC, Belfius, ING en BNP Paribas, over hun miljarden-investeringen in fossiele brandstoffen - en om desnoods collectief van bank te verhuizen. Met onze campagne rond Artikel 23 van de Belgische grondwet promoten we de noodzakelijke verbinding tussen een ecologische én een sociaal-economische omslag. Tot eind maart kan al wie wil stemmen op onze 23 voorstellen voor de volgende regering. Op 12 mei, twee weken voor de verkiezingen, roepen we iedereen op om massaal deel te nemen aan onze grote manifestatie RIGHT(S) NOW. Uiteindelijk gaat het hier niet om deze of gene minister, maar om ieders grondrechten, zoals verwoord in Artikel 23.